نخست - معناى مشيت در لغت و قرآن كريم الف - مشيت در لغت " مشيت " در لغت به معناى " اراده و خواستن " است و به اين معنى ، مردم نيز داراى مشيّت‌اند ، خداوند در قرآن كريم فرموده : " إِنَّ هذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا " اين هشدار و تذكرى است ، پس هر كس " بخواهد " راهى به سوى پروردگارش برمىگزيند ! « 1 » يعنى : انسان اگر " بخواهد و اراده " كند كه راهى به سوى پروردگارش برگزيند با كمال آزادى و به اختيار خود بر آن قادر است ، مانند اين آيه ، در سوره‌هاى مدثر ( 55 ) ، عبس ( 12 ) ، تكوير ( 28 ) ، كهف ( 29 ) ، و غير آنها نيز آمده است . خداوند مشيت به معناى لغوى را به خود نيز نسبت داده و فرموده : 1 - أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ وَ لَوْ شاءَ لَجَعَلَهُ ساكِناً . آيا نديدى چگونه پروردگارت سايه را گسترده ساخت ؟ و اگر " مىخواست " آن را ساكن قرار مىداد . « 2 » 2 - فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ ( ) خالِدِينَ فِيها

--> ( 1 ) - مزمّل 19 و انسان 29 . ( 2 ) - فرقان / 45 .